Strona Głowna > Filmografia > "Dzień na wyścigach"

"Dzień na wyścigach" (1937)

Smakowity kąsek dla wielbicieli braci Marx, mistrzów burleski i purnonsensu, których zwariowane komedie, pełne nieprawdopodobnych pomysłów, zaskakujących zwrotów akcji, szalonych gagów i prześmiesznych dialogów weszły na stałe do historii kina. Urodzeni w Nowym Jorku komicy zaczynali karierę w latach 20., występując z powodzeniem na Broadwayu. W 1929 r. pojawili się na ekranie w filmie "Orzechy kokosowe", a rok później w "Sucharkach w kształcie zwierząt". Ich popularność rosła błyskawicznie, torując im drogę do Hollywood. Do ich najgłośniejszych dzieł należą: "Małpi interes", "Końskie pióra", "Kacza zupa", "Noc w operze" i właśnie "Dzień na wyścigach". Dwa ostatnie filmy wyreżyserował Sam Wood, twórca m.in. "W twoich ramionach", "Do widzenia, panie Chips", "Kitty Foyle" i "Komu bije dzwon".

Pomysłodawcą "Dnia na wyścigach" był młody producent Irving Thalberg, który miał też swój niemały udział w powstaniu scenariusza "Nocy w operze". Niestety, w trakcie prac nad scenariuszem "Dnia" zachorował na zapalenie płuc i zmarł w wieku zaledwie 37 lat. Po jego śmierci tempo prac wyraźnie osłabło, autorzy bezustannie spierali się między sobą. Ostateczna wersja, osiemnasta z kolei, powstała po dwóch latach przygotowań.

Sanatorium Judy Stanish podupada finansowo z powodu braku pacjentów. Wielką ochotę na przejęcie ośrodka ma niejaki Morgan, właściciel pobliskiego toru wyścigów konnych, który chciałby przekształcić sanatorium w kasyno. Jest on w zmowie z Whitemorem, nielojalnym dyrektorem finansowym w klinice Judy, który obiecał mu, że przyśpieszy upadek placówki. Jedynie pani Emily Upjohn, bardzo bogata pacjentka, mogłaby uratować finansowo sanatorium. Kapryśna i hipochondryczna dama stawia jednak pewien warunek: żąda sprowadzenia do sanatorium doktora Hackebusha, którego kiedyś poznała i uważa za znakomitego specjalistę. On bowiem jako jedyny spośród setek lekarzy, których dotąd odwiedziła, zdołał wykryć jej podwójne ciśnienie krwi: wysokie po prawej stronie ciała i niskie po lewej. (!)

Tony i Gil, przyjaciele Judy, postanawiają pomóc dziewczynie i sprowadzić Hackenbusha do sanatorium. Innego sposobu na zdobycie pieniędzy chwyta się narzeczony panny Stanish, śpiewak Gil Stewart. Kupuje konia wyścigowego o imieniu Cylinderek w nadziei, że dzięki jego zwycięstwu w najbliższej gonitwie zdoła położyć kres finansowym kłopotom ukochanej. Do sanatorium przyjeżdża tymczasem odnaleziony przez Tony'ego doktor Hackenbush, weterynarz specjalizujący się w leczeniu koni. Słusznie podejrzewając, że nie ma on wielkiego pojęcia o leczeniu ludzi, Whitemore usiłuje zdemaskować oszusta, który zagraża jego planom. W tym celu sprowadza do kliniki sławnego doktora Steinberga...

Jest to jeden z bardziej wystawnych filmów, jakie zrealizował MGM z braćmi Marx. Oprócz trójki braci w komedii występuje sławna tancerka Vivien Fay oraz wokalistka zespołu Duke Ellingtona - Ivie Anderson.

Artykuł zaczerpnięty ze stron internetowych stacji Alekino!...

Jeden z najlepszych filmów najsłynniejszego rodzeństwa w historii komedii - niezrównanych braci Marx. Groucho (lider barci Marx, z nieodłącznymi domalowanymi, czarnymi wąsiskami) gra dr Hugo Hackenbusha, medycznego kierownika pewnego sanatorium. W wykonywaniu obowiązków nie przeszkadza mu fakt, że z wykształcenia jest weterynarzem - pensjonariusze ośrodka nie wiedzą, że prawdziwą specjalnością rzekomego doktora jest leczenie koni. Tymczasem pewien nikczemny bogacz planuje przejąć sanatorium, by urządzić w nim kasyno. Dr Hackenbush chce pomóc właścicielce lecznicy. Jedynym sposobem ocalenia sanatorium jest wygranie końskiej gonitwy o wielką stawkę. W tej słusznej walce weterynarzowi pomagają sanitariusz Tony (Chico Marx) oraz były jockey Stuffy (Harpo Marx).

"Dzień na wyścigach" był drugim filmem braci Marx zrealizowanym dla wytwórni MGM we współpracy z reżyserem Samem Woodem i podobnie jak pierwszy - "Noc w operze", odniósł wielki komercyjny sukces. Wiele lat później drogi braci i Wooda miały się jednak zupełnie rozejść. Reżyser odegrał aktywną rolę w niesławnej Komisji do badania działalności antyamerykańskiej, odpowiedzialnej za polityczne polowanie na czarownice, które nie ominęło środowiska filmowego. Groucho Marx był z kolei podejrzewany przez Komisję o sympatie komunistyczne - co zresztą nie powinno dziwić zważywszy na nazwisko, oraz skłonność komika do prowokacji i politycznych żartów.