Strona Głowna > Filmografia > "Humo Risk"

"Humo Risk" (ok.1920/21)

Film ten został zrobiony, prywatnie, przez braci Marx w 1921. Groucho tłumaczy, że bracia chcieli "być aktorami filmowymi nie teatralnymi. Chcieliśmy występować w filmach. I pomyśleliśmy, że nakręcenie takiego filmu będzie dobrym początkiem..." Ich przyjaciel: Jo Swerling (który także napisał scenariusz do teatralnego show: "Street Cinderella" ) napisał scenariusz i dorzucił 6,000 $; film został zrobiony w przeciągu dwóch tygodni w studiu "Fort Lee" w New Jersey i w studiu na 49 Ulicy i 10 Aleii w Nowym Yorku. Groucho: "Zrobiliśmy tylko dwie szpule w "Fort Lee", i Jo Swerling nad nimi pracował. Ale my pracowaliśmy w "Palace Theatre" w tamtym czasie, po pracy zwykle biegliśmy do studia i robiliśmy jedną może dwie sceny."

Rys.1. Obsada filmu "Humor Risk" sponsorowana przez Roberta Moultona. (Mężczyzna w środku to prawdopodobnie reżyser: Dick Smith. Groucho i Harpo opierają się o niego, a Chico (w okularach) z Zeppo stoją za nimi. Jo Swerling może także być na tym zdjęciu).

Nawiązując do tego co mówią ludzie z tamtych czasów, Humor Risk nie był nigdy skończony i był wyświetlony tylko jeden raz - na Bronx-sie . Jednakże, Robert Moulton opublikował jeden jedyny artykuł, który zawierał kilka interesujących i dość kontrowersyjnych faktów (o to niektóre z nich):

• 'Bracia Marx w nowej klomedii:'

"Opowieść ta, jest napisana przez Jo Swerlinga z "New York American"; jest zatytułowana "Humor Risk", a wyreżyserowana przez Dicka Smitha z A. H. Vallet za kamerą."

Artykuł zawiera także informacje, iż film ten prawdopodobnie został ukończony, lecz nie został zmontowany. Artykuł także potwierdza informacje, że tytuł filmu nosi nazwę: "Humor Risk" a nie: "Humorisk"

• Kto grał główną rolę kobiecą?
  
  
  Rys.2. Mildred Davis

• Jaka była fabuła Humor Risk?

Groucho:" Zrobiliśmy dwie szpule, które nie miały żadnego sensu! To było tylko staranie się by być zabawnym" ( co ma swoje odzwierciedlenie w tytule filmu; to gra słów "humor risk" i "humoresque")".

Kyle Crichton: "Harpo grał bohatera, który nazywał się Watson miał swoje specjalne wejście: w wysokim kapeluszu, spadał w dół rynną zsypową na węgiel do sutereny!... W finale Groucho, z piłką i łańcuchami, powoli wlecze się w kierunku zachodzącego słońca..."