Strona Głowna > Filmografia > "Noc w operze"

"Noc w operze" (1935)

Muzyczna groteska filmowa Sama Wooda pt.: "Noc w operze" stanowi szczytowy punkt kariery tercetu amerykańskich komików i jedną z kulminacji komedii filmowej. Jest to pierwszy film braci dla MGM, a zarazem pierwsza ich komedia bez najmłodszego brata Zeppa.

Przejście braci Marx do MGM wpłynęło na zmianę stylu pracy artystów. Inaczej niż w Paramouncie, gdzie pozostawiano im większą swobodę, w MGM obowiązują ściśle określone terminy realizacji, a dokładnie skonstruowany scenariusz ma absolutny priorytet. Ukłonem w stronę upodobań publiczności są teraz partie muzyczne, które zmieniają wizerunek braci.

Przebywająca we Włoszech amerykańska milionerka, pani Claypool, pragnie poznać świat artystów, w czym pomaga jej pewien ekscentryczny gentleman. Kontaktuje ją z dyrektorem Opery Nowojorskiej,którego bogata dama zobowiązuje się wesprzeć hojną dotacją. Pieniądze te mają być przeznaczone na sprowadzenie do Ameryki sławnego tenora Lassparriego. Śpiewak jest nieszczęśliwie zakochany w pięknej Rosie, swej scenicznej partnerce, lecz ona woli przystojnego chórzystę Baroniego. Amerykanie z Lassparrim i Rosą odpływają do Nowego Yorku. Za nimi na gapę ruszają tym samym statkiem Baroni, oraz dwaj jego wspólnicy, którzy sprzyjają romansowi i nie lubią sławnego tenora. Ich nieprzemyślane działania doprowadzają jednak do tego, że milionerka wpada w gniew, a kariera uroczej Rosy i nieśmiałego chórzysty zdaje się wisieć na włosku.

Cała intryga stanowi tylko pretekst dla wyrafinowanych popisów komików, które osiągają tu szczyt komediowej błazenady. Do historii przeszła scena w bardzo malutkiej kabinie okrętowej zajmowanej przez nielegalnych podróżników, do której Groucho zwołuje wszystkich stewardów naraz, wskutek czego pomieszczenie pęka w szwach.

Udanym połączeniem komizmu wizualnego i werbalnego w tym znakomitym filmie braci Marx jest burzliwa scena końcowa w nowojorskiej Metropolitan Opera: trzej bracia tak długo zakłócają przedstawienie "Trubadura", aż w końcu na scenę wskakuje ich przyjaciel i dowodzi swego wielkiego talentu.

To chyba najzabawniejsza grupa komików we wczesnej historii kina. Bracia Marx - Groucho, Gummo, Harpo, Zeppo i Chico - podbili Amerykę. Starannie opracowane gagi, przetrenowane najpierw podczas występów scenicznych, przenosili później na ekran. Prosty pomysł by każdy z braci odgrywał w filmie rolę sprzeczną z jego temperamentem, już wzbudzał salwy śmiechu. A co dopiero, gdy precyzyjnie obmyślili scenariusz.

Artykuł zaczerpnięty ze stron internetowych stacji Alekino!...

Pierwszy film legendarnych braci Marx zrealizowany dla wytwórni MGM - i ich pierwszy wielki sukces kasowy. Scenariusz do niego napisali "nadworni" pisarze Marxów, George S. Kaufman i Morrie Ryskind, którzy pracowali z braćmi przy ich pierwszych kinowych produkcjach. Pomagał im inny mistrz komedii, sam Buster Keaton.

"Noc w operze" miała znacznie bardziej precyzyjną i dopracowaną fabułę niż wcześniejsze filmy Groucho i spółki. Był to także pierwszy obraz, w którym bracia wystąpili we trzech, bez Zeppo, który na początku lat 30. zrezygnował ze wspólnej kariery.

W filmie Sama Wooda Groucho, Harpo i Chico grasują wśród eleganckiego towarzystwa miłośników opery i gwiazd sceny, angażują się w miłosną aferę i oczywiście wprowadzają mnóstwo zamieszania - Chico Marx dyndający na linie niczym Tarzan w takt finału opery Verdiego to tylko drobny przedsmak wyczynów braci.

Umiejętne połączenie filmu muzycznego, numerów tanecznych, burleski i romantycznej komedii z ekscentrycznym poczuciem humoru Marxów dało znakomite efekty. "Noc w operze" okazała się dla Braci produkcją przełomową - pierwszym wielkim sukcesem komercyjnym. Mieli go wkrótce powtórzyć następnym filmem zrealizowanym wspólnie z Samem Woodem - "Dniem na wyścigach".